• Αρχική
  • Πηγή έμπνευσηςΈχουμε διαβάσει, έχουμε γράψει, θέλουμε να γράψουμε και να δαμάσουμε τις λέξεις που βγαίνουν από διαφορετικά εξώφυλλα βιβλίων και κατακλύζουν το μυαλό μας. Μπορεί να παραθέτουμε αυτούσια αποσπάσματα ή τις εμπνεύσεις μας από συγγραφείς και ποιητές που κάποτε σε κάποια φάση της ζωής μας, άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές και έπαιξαν τα πιο περίεργα όργανα. Μας άφησαν στιγματισμένους από λόγια και πράξεις που δεν είπαμε ποτέ ή δεν ακούστηκαν τόσο δυνατά. Speak loud λοιπόν.
  • Λέξεις σε καμβάΤι θα έγραφε ο ποιητής κοιτώντας «την Κραυγή»; Τι θα αποτύπωνε ο ζωγράφος στον καμβά σαν διάβαζε τον Ρίτσο; Μια προσπάθεια να δώσουμε φωνή στην ζωγραφική και χρώμα στην ποίηση. Να τις βάλουμε να συνομιλήσουν, να μας πουν καθεμιά την δική της ιστορία και να την ενώσουμε σε μία…
  • (Αντί)ΚείμεναΑφιερώματα σε λογοτέχνες. Σκιαγράφηση προσωπικοτήτων που αξίζει να κοινοποιηθούν.
  • Cine-TheatreΟτιδήποτε έχει σχέση με θέατρο, κριτικές παραστάσεων, καινούργιες παραστάσεις, παραστάσεις που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε, θεατρικά κείμενα που άφησαν εποχή, ιστορία θεάτρου κ.λπ.
  • Ανθρώπων ΈργαΈνας θεός ξέρει, τι μπορεί να πει η Τζο σε σχέση με τις γυναίκες και τις σχέσεις που αυτές συνάπτουν με τους εκάστοτε «κοινωνικούς φορείς». Εγώ ήδη φοβάμαι γι’ αυτά που θα διαβάσω!
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμαΠίσω από κάθε κλικ μια στιγμιαία αποτύπωση του χρόνου μέσα από την ματιά του φωτογράφου. Εικόνες που χαράσουν διαδρομές που σας προκαλούμε να διαβείτε…
  • Speak My ArtistΓνωστοί και φίλοι καλλιτέχνες απαντούν τις 20 ερωτήσεις του Speakloud και μας μιλούν για την δουλειά τους…
  • Αρχική
  • Πηγή έμπνευσης
  • Λέξεις σε καμβά
  • (Αντί)Κείμενα
  • Cine-Theatre
  • Ανθρώπων Έργα
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμα
  • Speak My Artist

VaMpir

84 posts

Λέξεις σε καμβά

Intellectual World – U2 Vs Catarina Mantero

VaMpir By VaMpir12 Μαρτίου 20202 min read187 views

  U2 – One 1991 Is it getting better Or do you feel the same? Will it…

Λέξεις σε καμβά

Intellectual World – Freddie Mercury Vs Bong Joon Ho

VaMpir By VaMpir5 Μαρτίου 20201 min read213 views

  Show Must go on – Freddie Mercury 1991  Empty spaces, what are we living for? Abandoned…

(Αντί)Κείμενα

Art for the Art – Για τον χορό

VaMpir By VaMpir3 Μαρτίου 20201 min read408 views

Θα βρεις νόημα σ’αυτή τη ζωή μόνο αν το δημιουργήσεις εσύ. Είναι ένα ποίημα που θα συνθέσουμε,…

Λέξεις σε καμβά

Intellectual World: Θανάσης Παπακωνσταντίνου Vs Lucian Freud

VaMpir By VaMpir27 Φεβρουαρίου 20201 min read300 views

Διάφανος – Θανάσης Παπακωνσταντίνου, 2010 Στου δειλινού την άκρη αποκοιμήθηκα σαν ξένος, σαν ξενάκι, σαν πάντα ξένος…

Λέξεις σε καμβά

Isle of the Dead – Όταν o θάνατος ενέπνευσε τον Arnold Böcklin

VaMpir By VaMpir19 Φεβρουαρίου 20201 min read340 views

  Ένα νησίδιο περιτριγυρισμένο από μαύρα νερά, στέκει επιβλητικό καταμεσής της θάλασσας. Αυτή είναι η αρχική εικόνα…

(Αντί)Κείμενα

Αγάπα όπως ένας ποιητής, Νο2

VaMpir By VaMpir14 Φεβρουαρίου 20201 min read555 views

Si tu me olvidas- Pablo Neruda Aν με ξεχάσεις… Ένα θέλω να ξέρεις. Ξέρεις πώς είν’αυτό: κοιτάζω…

Μια διαδ(raw)μή ακόμα

Portugal for Art Lovers

VaMpir By VaMpir6 Φεβρουαρίου 20201 min read258 views

Praca do Comercio – Lisbon                         …

Πηγή έμπνευσης

Στην απλότητα βρίσκεται η ευτυχία…

VaMpir By VaMpir30 Δεκεμβρίου 20191 min read437 views

Μπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα και με τα πιο μικρά. Και  με τα…

(Αντί)Κείμενα

Art for the art – για την ποίηση

VaMpir By VaMpir23 Δεκεμβρίου 20191 min read416 views

“Υπόσχομαι, το λοιπόν, ένα ποίημα με ιστορικότητα σάμπως, μόνο που σαν κέρμα ιδρωμένο απ’ το χέρι απαλά…

Λέξεις σε καμβά

Nativity in Art – Η γέννηση στην τέχνη

VaMpir By VaMpir13 Δεκεμβρίου 20191 min read282 views

                                 …

Σελιδοποίηση άρθρων

  • ← Previous
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • …
  • 9
  • Next →
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.

David Bowie – Heroes

https://speakloud.world/wp-content/uploads/2020/03/David-Bowie-Heroes-Official-Video.mp3

Quote of the week

“H χαζομάρα, ή τουλάχιστον αυτό που καταλαβαίνουν οι άνθρωποι μ’ αυτή τη λέξη, είναι το ίδιο πολύτιμη με τη θεϊκή ρητορική, αφού στη φύση ένα μικρό σπασμένο κλαδί έχει την ίδια ομορφιά με τ’ αστέρια, κι αυτοί που αποφαίνονται για το τι είναι ωραίο και τι άσχημο είναι οι άνθρωποι…”
Ζαν Αρπ, Γάλλος εικαστικός, ποιητής

Arti(fact)

Pic of the day (click to zoom)


Marcel Duchamp, Nude Descending a Staircase, No.2, 1912

Ο Henri-Robert-Marcel Duchamp ήταν Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας του οποίου το έργο συνδέεται με τον κυβισμό, το Νταντά και την εννοιολογική τέχνη. Το Nude Descending a Staircase θεωρείται ευρέως ως ένα μοντερνιστικό κλασικό έργο και έχει γίνει ένα από τα πιο διάσημα της εποχής του. Πριν από την πρώτη του παρουσίαση στο Salon des Indépendants του 1912 στο Παρίσι απορρίφθηκε από τους κυβιστές ως υπερβολικά φουτουριστικό. Στη συνέχεια εκτέθηκε με τους κυβιστές στο Exposició d'Art Cubista της Galeries Dalmau, στη Βαρκελώνη, 20 Απριλίου – 10 Μαΐου 1912.  Στη συνέχεια, ο πίνακας παρουσιάστηκε και γελοιοποιήθηκε στην Έκθεση Armory του 1913 στη Νέα Υόρκη.

Ενώ ο κυβισμός ξεκίνησε να απεικονίσει ένα αντικείμενο σαν να το βλέπαμε από διάφορες οπτικές γωνίες, ο Duchamp προσπάθησε να αναπαραστήσει το ίδιο το θέμα σε κίνηση.  Αυτό συνέβη εν μέρει επειδή κανείς δεν είχε σκεφτεί προηγουμένως ένα «γυμνό» να κάνει κάτι τόσο πεζό όσο να κατεβαίνει τις σκάλες. Ο Duchamp είδε την κίνηση να αγκαλιάζει όχι μόνο τη σωματική αλλά και τη συναισθηματική και κοινωνική αλλαγή, και έφτιαξε πολλά έργα με θέμα το «πέρασμα» από την παρθένα γυναίκα στη νύφη.

Philadelphia Museum of Art: The Louise and Walter Arensberg Collection, 1950

Γράψαμε τελευταία…

  • Intellectual World – Τρύπες Vs Maya Angelou
  • Gustave Courbet – o ρεαλιστής ζωγράφος, ο σοσιαλιστής άνθρωπος
  • Τι ξέρεις για τον κ. Murakami ;;;
  • H Jazz στον χρόνο…
  • Intellectual World: Jean-Paul Sartre Vs Duane Michals
  • Σέριφος – φωτογραφίζοντας τα καλοκαίρια
  • Aφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Αλέκου Φασιανού

Μεταστοιχεία

  • Σύνδεση
  • Ροή καταχωρίσεων
  • Ροή σχολίων
  • WordPress.org
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.