• Αρχική
  • Πηγή έμπνευσηςΈχουμε διαβάσει, έχουμε γράψει, θέλουμε να γράψουμε και να δαμάσουμε τις λέξεις που βγαίνουν από διαφορετικά εξώφυλλα βιβλίων και κατακλύζουν το μυαλό μας. Μπορεί να παραθέτουμε αυτούσια αποσπάσματα ή τις εμπνεύσεις μας από συγγραφείς και ποιητές που κάποτε σε κάποια φάση της ζωής μας, άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές και έπαιξαν τα πιο περίεργα όργανα. Μας άφησαν στιγματισμένους από λόγια και πράξεις που δεν είπαμε ποτέ ή δεν ακούστηκαν τόσο δυνατά. Speak loud λοιπόν.
  • Λέξεις σε καμβάΤι θα έγραφε ο ποιητής κοιτώντας «την Κραυγή»; Τι θα αποτύπωνε ο ζωγράφος στον καμβά σαν διάβαζε τον Ρίτσο; Μια προσπάθεια να δώσουμε φωνή στην ζωγραφική και χρώμα στην ποίηση. Να τις βάλουμε να συνομιλήσουν, να μας πουν καθεμιά την δική της ιστορία και να την ενώσουμε σε μία…
  • (Αντί)ΚείμεναΑφιερώματα σε λογοτέχνες. Σκιαγράφηση προσωπικοτήτων που αξίζει να κοινοποιηθούν.
  • Cine-TheatreΟτιδήποτε έχει σχέση με θέατρο, κριτικές παραστάσεων, καινούργιες παραστάσεις, παραστάσεις που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε, θεατρικά κείμενα που άφησαν εποχή, ιστορία θεάτρου κ.λπ.
  • Ανθρώπων ΈργαΈνας θεός ξέρει, τι μπορεί να πει η Τζο σε σχέση με τις γυναίκες και τις σχέσεις που αυτές συνάπτουν με τους εκάστοτε «κοινωνικούς φορείς». Εγώ ήδη φοβάμαι γι’ αυτά που θα διαβάσω!
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμαΠίσω από κάθε κλικ μια στιγμιαία αποτύπωση του χρόνου μέσα από την ματιά του φωτογράφου. Εικόνες που χαράσουν διαδρομές που σας προκαλούμε να διαβείτε…
  • Speak My ArtistΓνωστοί και φίλοι καλλιτέχνες απαντούν τις 20 ερωτήσεις του Speakloud και μας μιλούν για την δουλειά τους…
  • Αρχική
  • Πηγή έμπνευσης
  • Λέξεις σε καμβά
  • (Αντί)Κείμενα
  • Cine-Theatre
  • Ανθρώπων Έργα
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμα
  • Speak My Artist

VaMpir

84 posts

Λέξεις σε καμβά

Πίνακες εμπνευσμένοι από την λογοτεχνία

VaMpir By VaMpir5 Δεκεμβρίου 20192 min read369 views

  Ophelia -Sir John Everett Millais (1851-2)   H Ophelia είναι πρόσωπο από τον Άμλετ του William…

Πηγή έμπνευσης

Ηλίας Λάγιος – Φεβρουάριος 2001

VaMpir By VaMpir11 Νοεμβρίου 20191 min read549 views

  Εδώ παρέδωσε τήν τόση ολίγη σου δύναμη, ψυχή μου, ανάπηρη, φτωχούλα, που κάποτε σε πίστευα αθάνατη,…

Λέξεις σε καμβά

Η γυμνή γυναίκα μέσα από 15 διάσημους ζωγράφους

VaMpir By VaMpir29 Οκτωβρίου 20191 min read320 views

Modigliani, Nude 1917   Botticelli, Η γέννηση της Αφροδίτης 1486   Degas, La Toilette 1897   Venus at Her…

Λέξεις σε καμβά

Η γυμνή και η ντυμένη Maja – Όταν ο Γκόγια λογοκρίθηκε…

VaMpir By VaMpir21 Οκτωβρίου 20191 min read307 views

H γυμνή Maja (1800) Όταν ο Francisco Goya κλήθηκε να ζωγραφίσει έναν γυμνό πορτραίτο γυναίκας για την…

(Αντί)Κείμενα

Art for the Art – για την Ζωγραφική

VaMpir By VaMpir14 Οκτωβρίου 20191 min read430 views

Ζωγραφίζει κι η καταστροφή συντελείται κι από την αρχή πάλι αυτός σχεδιάζει χρώματα *Έγκλειστοι, Πρόδρομος Μάρκογλου, 1962,…

Λέξεις σε καμβά

Οι 5 αισθήσεις

VaMpir By VaMpir1 Οκτωβρίου 20191 min read285 views
Οι 5 αισθήσεις

Οι Jan Brueghel και Peter Paul Rubens συνθέτουν μία σειρά πινάκων με τίτλο “Οι πέντε αισθήσεις”. Οι…

Λέξεις σε καμβά

Λουλούδια μέσα από διάσημους πίνακες

VaMpir By VaMpir1 Σεπτεμβρίου 20191 min read319 views

Πόσες να είναι οι φορές που τα λουλούδια ενέπνευσαν ζωγράφους να πιάσουν το πινέλο τους; Και το…

Cine-Theatre

Κινηματογράφος & νησιά της Ελλάδας – Part 2

VaMpir By VaMpir13 Ιουλίου 20191 min read556 views

Κως – Ποια είναι η Μαργαρίτα (1965)   Λέσβος – Από Έρωτα (2014) Λέσβος-Διχασμός (1965)   Λέσβος…

(Αντί)Κείμενα

Μάτια μεγάλα-Social Waste

VaMpir By VaMpir9 Ιουλίου 20191 min read556 views

Πόσα στοιχεία μπορεί να κρύβονται στους στίχους ενός τραγουδιού; Οι Social waste πέρα από το πολιτικό μήνυμα…

Μια διαδ(raw)μή ακόμα

Αμοργός – τα χρώματα της ποίησης

VaMpir By VaMpir25 Ιουνίου 20191 min read616 views
Αμοργός – τα χρώματα της ποίησης

Σε ένα φωτογραφικό αφιέρωμα από τις ομορφιές που μας χάρισε η Αμοργός βαδίζουμε στους στίχους του Νίκου…

Σελιδοποίηση άρθρων

  • ← Previous
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • Next →
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.

David Bowie – Heroes

https://speakloud.world/wp-content/uploads/2020/03/David-Bowie-Heroes-Official-Video.mp3

Quote of the week

“H χαζομάρα, ή τουλάχιστον αυτό που καταλαβαίνουν οι άνθρωποι μ’ αυτή τη λέξη, είναι το ίδιο πολύτιμη με τη θεϊκή ρητορική, αφού στη φύση ένα μικρό σπασμένο κλαδί έχει την ίδια ομορφιά με τ’ αστέρια, κι αυτοί που αποφαίνονται για το τι είναι ωραίο και τι άσχημο είναι οι άνθρωποι…”
Ζαν Αρπ, Γάλλος εικαστικός, ποιητής

Arti(fact)

Pic of the day (click to zoom)


Marcel Duchamp, Nude Descending a Staircase, No.2, 1912

Ο Henri-Robert-Marcel Duchamp ήταν Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας του οποίου το έργο συνδέεται με τον κυβισμό, το Νταντά και την εννοιολογική τέχνη. Το Nude Descending a Staircase θεωρείται ευρέως ως ένα μοντερνιστικό κλασικό έργο και έχει γίνει ένα από τα πιο διάσημα της εποχής του. Πριν από την πρώτη του παρουσίαση στο Salon des Indépendants του 1912 στο Παρίσι απορρίφθηκε από τους κυβιστές ως υπερβολικά φουτουριστικό. Στη συνέχεια εκτέθηκε με τους κυβιστές στο Exposició d'Art Cubista της Galeries Dalmau, στη Βαρκελώνη, 20 Απριλίου – 10 Μαΐου 1912.  Στη συνέχεια, ο πίνακας παρουσιάστηκε και γελοιοποιήθηκε στην Έκθεση Armory του 1913 στη Νέα Υόρκη.

Ενώ ο κυβισμός ξεκίνησε να απεικονίσει ένα αντικείμενο σαν να το βλέπαμε από διάφορες οπτικές γωνίες, ο Duchamp προσπάθησε να αναπαραστήσει το ίδιο το θέμα σε κίνηση.  Αυτό συνέβη εν μέρει επειδή κανείς δεν είχε σκεφτεί προηγουμένως ένα «γυμνό» να κάνει κάτι τόσο πεζό όσο να κατεβαίνει τις σκάλες. Ο Duchamp είδε την κίνηση να αγκαλιάζει όχι μόνο τη σωματική αλλά και τη συναισθηματική και κοινωνική αλλαγή, και έφτιαξε πολλά έργα με θέμα το «πέρασμα» από την παρθένα γυναίκα στη νύφη.

Philadelphia Museum of Art: The Louise and Walter Arensberg Collection, 1950

Γράψαμε τελευταία…

  • Intellectual World – Τρύπες Vs Maya Angelou
  • Gustave Courbet – o ρεαλιστής ζωγράφος, ο σοσιαλιστής άνθρωπος
  • Τι ξέρεις για τον κ. Murakami ;;;
  • H Jazz στον χρόνο…
  • Intellectual World: Jean-Paul Sartre Vs Duane Michals
  • Σέριφος – φωτογραφίζοντας τα καλοκαίρια
  • Aφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Αλέκου Φασιανού

Μεταστοιχεία

  • Σύνδεση
  • Ροή καταχωρίσεων
  • Ροή σχολίων
  • WordPress.org
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.