Εάν δεν έπεφτα έξω, εάν όλα τα σημεία που συσσωρεύονταν είναι πρόδρομοι και σύμπτωματα μιας καινούργιας αναταραχής στη ζωή μου, ε λοιπόν, φοβόμουνα. Δεν ήταν γιατί η ζωή μου είναι πλούσια βαριά, ούτε ακριβή. Αλλά φοβόμουν γι’αυτό που θα γεννιόταν, με καταλάμβανε και με οδηγούσε που;

Πρέπει άραγε να φυγω, να τα αφήσω όλα, τις έρευνες μου, το βιβλίο μου;

Θα ξυπνήσω μέσα σε μερικούς μήνες, σε μερικά χρόνια κουρασμένος, απατημένος στη μέση νέων, καινούργιων ερειπίων;

Απόσπασμα: Jean-Paul Sartre Η ναυτία

Φωτογραφίες: Duane Michals Grandpa goes to heaven