Το 1932 γεννιέται στο McKeesport στην Αμερική ο Duane Michals, ο φωτογράφος που χαρακτηρίστηκε με πολύ επιτυχία ως ο ποιητής φωτογράφος, μιας και τα “κλικ” που έκανε, δίνουν στον θεατή πολλά περισσότερα από μια φωτογραφία. Ο Michals αγαπά τις ιστορίες των ανθρώπων και προσπαθεί πάντα να τις αποδώσει σωστά.
Ασχολείται με θέματα όπως η αγάπη και ο θάνατος αλλά πάντα έχει μια ροπή προς το μεταφυσικό και τον θάνατο.
Χρησιμοποιώ την φωτογραφία για να μπορώ να εκφράσω στον εαυτό μου τις εμπειρίες μου.
Αυτό που τον χαρακτηρίζει και ουσιαστικά ο λόγος που τον κάνει ιδιαίτερο είναι οι καινοτομίες που έκανε στον κόσμο της φωτογραφίας.
Η πρώτη καινοτομία είναι ότι επέλεξε να προσθέσει στις φωτογραφίες που έβγαζε, κείμενο που αφορά την ίδια την φωτογραφία, δίνοντας μας λεπτομέρειες για την ιστορία πίσω από αυτήν. Συμπληρώνοντας αυτό το στοιχείο, κάνει πιο πολυσύνθετη την έννοια της φωτογραφίας προσθέτοντας στοιχεία λογοτεχνίας. Ο λόγος του είναι περιγραφικός και τα συναισθήματα που δίνει είναι συνήθως μελαγχολικά.
Δεν διστάζει να τοποθετήσει και τον εαυτό του στα δημιουργήματα του, φτιάχνοντας κυρίως μεταφυσικές ιστορίες.
Θέλοντας να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο στην αφήγηση των ιστοριών που ήθελε να πει, πέρνα στην δεύτερη καινοτομία που εισήγαγε με την δημιουργία “κίνησης” μέσα στην ίδια φωτογραφία ως μια τεχνική και μετά με την δημιουργία κολάζ φωτογραφιών που αποτελούν αυτοτελείς ιστορίες.
Κάθε μία φωτογραφία είναι από μόνη της ικανή να εντυπωσιάσει τους θεατές. Όμως ο Michals τις παραθέτει πάντα μαζί ως μια κινηματογραφική ιστορία.
Πιστεύω στην φαντασία. Αυτό που δεν μπορώ να δω είναι ξεκάθαρα πιο ενδιαφέρον από αυτό που μπορώ να δω.
Συνεργάστηκε με αρκετές διάσημες προσωπικότητες, έχοντας ως κάποια αγαπημένα πρόσωπα που του άρεσε να απεικονίζει.
Τιμήθηκε με αρκετά βραβεία όπως: CAPS Grant (1975), National Endowment for the Arts Fellowship (1976), International Center of Photography Infinity Award for Art (1989), Foto España International Award (2001), και τοHonorary Doctorate of Fine Arts from Montserrat College of Art, Beverly, Mass. (2005) και έχει παραθέσει εκθέσεις στις διασημότερες γκαλερί ανά τον κόσμο.
Πιστεύω ότι οι φωτογράφοι πρέπει να είναι προκλητικοί και να μην μας λένε αυτό που ήδη ξέρουμε. Δεν έχει ιδιαίτερη δύναμη ή μαγεία να αποτυπώνεις το πρόσωπο σε ένα πορτραίτο. Η μαγεία είναι να βλέπεις τον άλλον με τρόπο που δεν έχεις ξαναδεί πριν.
