• Αρχική
  • Πηγή έμπνευσηςΈχουμε διαβάσει, έχουμε γράψει, θέλουμε να γράψουμε και να δαμάσουμε τις λέξεις που βγαίνουν από διαφορετικά εξώφυλλα βιβλίων και κατακλύζουν το μυαλό μας. Μπορεί να παραθέτουμε αυτούσια αποσπάσματα ή τις εμπνεύσεις μας από συγγραφείς και ποιητές που κάποτε σε κάποια φάση της ζωής μας, άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές και έπαιξαν τα πιο περίεργα όργανα. Μας άφησαν στιγματισμένους από λόγια και πράξεις που δεν είπαμε ποτέ ή δεν ακούστηκαν τόσο δυνατά. Speak loud λοιπόν.
  • Λέξεις σε καμβάΤι θα έγραφε ο ποιητής κοιτώντας «την Κραυγή»; Τι θα αποτύπωνε ο ζωγράφος στον καμβά σαν διάβαζε τον Ρίτσο; Μια προσπάθεια να δώσουμε φωνή στην ζωγραφική και χρώμα στην ποίηση. Να τις βάλουμε να συνομιλήσουν, να μας πουν καθεμιά την δική της ιστορία και να την ενώσουμε σε μία…
  • (Αντί)ΚείμεναΑφιερώματα σε λογοτέχνες. Σκιαγράφηση προσωπικοτήτων που αξίζει να κοινοποιηθούν.
  • Cine-TheatreΟτιδήποτε έχει σχέση με θέατρο, κριτικές παραστάσεων, καινούργιες παραστάσεις, παραστάσεις που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε, θεατρικά κείμενα που άφησαν εποχή, ιστορία θεάτρου κ.λπ.
  • Ανθρώπων ΈργαΈνας θεός ξέρει, τι μπορεί να πει η Τζο σε σχέση με τις γυναίκες και τις σχέσεις που αυτές συνάπτουν με τους εκάστοτε «κοινωνικούς φορείς». Εγώ ήδη φοβάμαι γι’ αυτά που θα διαβάσω!
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμαΠίσω από κάθε κλικ μια στιγμιαία αποτύπωση του χρόνου μέσα από την ματιά του φωτογράφου. Εικόνες που χαράσουν διαδρομές που σας προκαλούμε να διαβείτε…
  • Speak My ArtistΓνωστοί και φίλοι καλλιτέχνες απαντούν τις 20 ερωτήσεις του Speakloud και μας μιλούν για την δουλειά τους…
  • Αρχική
  • Πηγή έμπνευσης
  • Λέξεις σε καμβά
  • (Αντί)Κείμενα
  • Cine-Theatre
  • Ανθρώπων Έργα
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμα
  • Speak My Artist

VaMpir

84 posts

(Αντί)Κείμενα

Intellectual World – Τρύπες Vs Maya Angelou

VaMpir By VaMpir30 Μαΐου 20231 min read722 views

Τρύπες Μουσική/Στίχοι: Τρύπες/Αγγελάκας Γιάννης Μπορεί να με έχεις από κάτω και με το ζόρι να με θάβεις…

(Αντί)Κείμενα

Τι ξέρεις για τον κ. Murakami ;;;

VaMpir By VaMpir18 Απριλίου 20231 min read707 views

Μάλλον τίποτα! Όπως και εγώ πριν λίγο καιρό… Πρόκειται για μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της…

(Αντί)Κείμενα

H Jazz στον χρόνο…

VaMpir By VaMpir15 Απριλίου 20231 min read687 views

Αποτελεί μέχρι και σήμερα την την πιο ανατρεπτική μουσική της βιομηχανίας.  Ξεκίνησε περίπου το 1880 αν και…

Λέξεις σε καμβά

Intellectual World: Jean-Paul Sartre Vs Duane Michals

VaMpir By VaMpir5 Νοεμβρίου 20221 min read504 views

Εάν δεν έπεφτα έξω, εάν όλα τα σημεία που συσσωρεύονταν είναι πρόδρομοι και σύμπτωματα μιας καινούργιας αναταραχής…

(Αντί)Κείμενα

Colors in Art – Μπλε

VaMpir By VaMpir19 Αυγούστου 20211 min read400 views

Γιατί ένα χρώμα να υπερισχύει όλων των υπόλοιπων σε ένα έργο; Τι είναι αυτό που ωθεί τον…

Ανθρώπων Έργα

Φώτης Κόντογλου- Όταν αγιογραφείς τους θνητούς

VaMpir By VaMpir21 Ιουνίου 20211 min read432 views
Φώτης Κόντογλου- Όταν αγιογραφείς τους θνητούς

  Τι συμβαίνει όταν ο διάσημος αγιογράφος επιστρέφει σπίτι του; Σταματάει το έργο εκεί; Η απάντηση είναι…

Λέξεις σε καμβά

Intellectual world- V.Oliva Vs Θ. Ανεστόπουλος

VaMpir By VaMpir15 Απριλίου 20211 min read329 views

Πίνακας: Viktor Oliva- the absinthe drinker  Τραγούδι: Οι ονειροπόλοι – Θάνος Ανεστόπουλος   Νικημένοι… Και όμως δεν…

(Αντί)Κείμενα

Τι συμβαίνει με το μήλο σας κύριε Magritte ;;;;

VaMpir By VaMpir5 Απριλίου 20211 min read1K views

Όσοι γνωρίζουν και θαυμάζουν τον René Magritte αναγνωρίζουν στα έργα του την ύπαρξη ενός πράσινου μήλου! Αυτό το μοτίβο θα…

Λέξεις σε καμβά

Intellectual World – Bresson Vs Λιδάκης

VaMpir By VaMpir11 Μαρτίου 20211 min read227 views

Αχ ζούμε οι άνθρωποι μες στο πουθενά μα όταν βρισκόμαστε βγάζουμε φτερά και γεννιόμαστε ξανά… Photo: Henri Cartier-Bresson…

Uncategorized Λέξεις σε καμβά

Intellectual World – Μίλτος Πασχαλίδης Vs Fan Ho

VaMpir By VaMpir4 Μαρτίου 20211 min read323 views

  “Μα εσύ γελάς σαν πρώτα” Στίχοι- Μουσική : Γιωργος Σταυριανός Ερμηνεία: Μίλτος Πασχαλίδης   Κι αυτό…

Σελιδοποίηση άρθρων

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • …
  • 9
  • Next →
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.

David Bowie – Heroes

https://speakloud.world/wp-content/uploads/2020/03/David-Bowie-Heroes-Official-Video.mp3

Quote of the week

“H χαζομάρα, ή τουλάχιστον αυτό που καταλαβαίνουν οι άνθρωποι μ’ αυτή τη λέξη, είναι το ίδιο πολύτιμη με τη θεϊκή ρητορική, αφού στη φύση ένα μικρό σπασμένο κλαδί έχει την ίδια ομορφιά με τ’ αστέρια, κι αυτοί που αποφαίνονται για το τι είναι ωραίο και τι άσχημο είναι οι άνθρωποι…”
Ζαν Αρπ, Γάλλος εικαστικός, ποιητής

Arti(fact)

Pic of the day (click to zoom)


Marcel Duchamp, Nude Descending a Staircase, No.2, 1912

Ο Henri-Robert-Marcel Duchamp ήταν Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας του οποίου το έργο συνδέεται με τον κυβισμό, το Νταντά και την εννοιολογική τέχνη. Το Nude Descending a Staircase θεωρείται ευρέως ως ένα μοντερνιστικό κλασικό έργο και έχει γίνει ένα από τα πιο διάσημα της εποχής του. Πριν από την πρώτη του παρουσίαση στο Salon des Indépendants του 1912 στο Παρίσι απορρίφθηκε από τους κυβιστές ως υπερβολικά φουτουριστικό. Στη συνέχεια εκτέθηκε με τους κυβιστές στο Exposició d'Art Cubista της Galeries Dalmau, στη Βαρκελώνη, 20 Απριλίου – 10 Μαΐου 1912.  Στη συνέχεια, ο πίνακας παρουσιάστηκε και γελοιοποιήθηκε στην Έκθεση Armory του 1913 στη Νέα Υόρκη.

Ενώ ο κυβισμός ξεκίνησε να απεικονίσει ένα αντικείμενο σαν να το βλέπαμε από διάφορες οπτικές γωνίες, ο Duchamp προσπάθησε να αναπαραστήσει το ίδιο το θέμα σε κίνηση.  Αυτό συνέβη εν μέρει επειδή κανείς δεν είχε σκεφτεί προηγουμένως ένα «γυμνό» να κάνει κάτι τόσο πεζό όσο να κατεβαίνει τις σκάλες. Ο Duchamp είδε την κίνηση να αγκαλιάζει όχι μόνο τη σωματική αλλά και τη συναισθηματική και κοινωνική αλλαγή, και έφτιαξε πολλά έργα με θέμα το «πέρασμα» από την παρθένα γυναίκα στη νύφη.

Philadelphia Museum of Art: The Louise and Walter Arensberg Collection, 1950

Γράψαμε τελευταία…

  • Intellectual World – Τρύπες Vs Maya Angelou
  • Gustave Courbet – o ρεαλιστής ζωγράφος, ο σοσιαλιστής άνθρωπος
  • Τι ξέρεις για τον κ. Murakami ;;;
  • H Jazz στον χρόνο…
  • Intellectual World: Jean-Paul Sartre Vs Duane Michals
  • Σέριφος – φωτογραφίζοντας τα καλοκαίρια
  • Aφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Αλέκου Φασιανού

Μεταστοιχεία

  • Σύνδεση
  • Ροή καταχωρίσεων
  • Ροή σχολίων
  • WordPress.org
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.