• Αρχική
  • Πηγή έμπνευσηςΈχουμε διαβάσει, έχουμε γράψει, θέλουμε να γράψουμε και να δαμάσουμε τις λέξεις που βγαίνουν από διαφορετικά εξώφυλλα βιβλίων και κατακλύζουν το μυαλό μας. Μπορεί να παραθέτουμε αυτούσια αποσπάσματα ή τις εμπνεύσεις μας από συγγραφείς και ποιητές που κάποτε σε κάποια φάση της ζωής μας, άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές και έπαιξαν τα πιο περίεργα όργανα. Μας άφησαν στιγματισμένους από λόγια και πράξεις που δεν είπαμε ποτέ ή δεν ακούστηκαν τόσο δυνατά. Speak loud λοιπόν.
  • Λέξεις σε καμβάΤι θα έγραφε ο ποιητής κοιτώντας «την Κραυγή»; Τι θα αποτύπωνε ο ζωγράφος στον καμβά σαν διάβαζε τον Ρίτσο; Μια προσπάθεια να δώσουμε φωνή στην ζωγραφική και χρώμα στην ποίηση. Να τις βάλουμε να συνομιλήσουν, να μας πουν καθεμιά την δική της ιστορία και να την ενώσουμε σε μία…
  • (Αντί)ΚείμεναΑφιερώματα σε λογοτέχνες. Σκιαγράφηση προσωπικοτήτων που αξίζει να κοινοποιηθούν.
  • Cine-TheatreΟτιδήποτε έχει σχέση με θέατρο, κριτικές παραστάσεων, καινούργιες παραστάσεις, παραστάσεις που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε, θεατρικά κείμενα που άφησαν εποχή, ιστορία θεάτρου κ.λπ.
  • Ανθρώπων ΈργαΈνας θεός ξέρει, τι μπορεί να πει η Τζο σε σχέση με τις γυναίκες και τις σχέσεις που αυτές συνάπτουν με τους εκάστοτε «κοινωνικούς φορείς». Εγώ ήδη φοβάμαι γι’ αυτά που θα διαβάσω!
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμαΠίσω από κάθε κλικ μια στιγμιαία αποτύπωση του χρόνου μέσα από την ματιά του φωτογράφου. Εικόνες που χαράσουν διαδρομές που σας προκαλούμε να διαβείτε…
  • Speak My ArtistΓνωστοί και φίλοι καλλιτέχνες απαντούν τις 20 ερωτήσεις του Speakloud και μας μιλούν για την δουλειά τους…
  • Αρχική
  • Πηγή έμπνευσης
  • Λέξεις σε καμβά
  • (Αντί)Κείμενα
  • Cine-Theatre
  • Ανθρώπων Έργα
  • Μια διαδ(raw)μή ακόμα
  • Speak My Artist

A.K.

78 posts

Λέξεις σε καμβά

Η Zωφόρος του Beethoven

A.K. By A.K.8 Ιανουαρίου 20211 min read827 views

H Ζωφόρος του Beethoven, Gustav Klimt, 1901, Secession, Vienna Η 14η έκθεση της  Secession*, τo 1904, είχε…

Λέξεις σε καμβά

H θάλασσα των Hokusai & Debussy

A.K. By A.K.5 Ιανουαρίου 20211 min read345 views

Katsushika Hokusai ,”Under the Wave off Kanagawa (Kanagawa oki nami ura), ca. 1830–32, πολύχρωμη ξυλογραφία μελάνι και χρώμα στο…

Λέξεις σε καμβά

Museé du Louvre, λάδι σε καμβά

A.K. By A.K.30 Δεκεμβρίου 20201 min read251 views

Hubert Robert, The Grande Galerie,c. 1795 Το 1973, την ίδια χρονιά που ο Λουδοβίκος ΙΣΤ’ και η…

Πηγή έμπνευσης

Ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας- Oscar Wilde

A.K. By A.K.29 Δεκεμβρίου 20201 min read541 views

Vincent van Gogh, “View of Paris from Montmartre”, Summer 1886, Paris   Ψηλά στην πόλη, σε μια…

Πηγή έμπνευσης

Φοβάμαι…- Μανόλης Αναγνωστάκης

A.K. By A.K.17 Νοεμβρίου 20201 min read420 views

Κώστα Μαλάμου, «Η πρώτη επέτειος», 1975, λάδι.   Φοβᾶμαι τος ἀνθρώπους που ἑφτά χρόνια ἔκαναν πως δεν εἶχαν…

Cine-Theatre

Το κόκκινο του Almodóvar

A.K. By A.K.14 Νοεμβρίου 20201 min read478 views

  Πολλοί διάσημοι σκηνοθέτες έχουν αγάπη σε ένα ή περισσότερα χρώματα και η επιλογή αυτή κάνει το…

Cine-Theatre

Κινηματογραφικές σκηνές εμπνευσμένες από πίνακες ζωγραφικής

A.K. By A.K.13 Νοεμβρίου 20201 min read485 views

    Πολλές φορές ο σκηνοθέτης μιας ταινίας εμπνέεται από κάποιο διάσημο έργο κλασικό ή μοντέρνο και…

Λέξεις σε καμβά

Η Γυμνή Αλήθεια

A.K. By A.K.24 Σεπτεμβρίου 20201 min read547 views
Η Γυμνή Αλήθεια

“The Truth Coming Out of the Well” by Jean-Léon Gérôme, 1896.   Σύμφωνα με έναν μύθο του…

Cine-Theatre

Krzysztof Kieślowski – Τρία χρώματα

A.K. By A.K.12 Ιουνίου 20201 min read362 views

  Ο Πολωνός σκηνοθέτης Krzysztof Kieślowski γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1941 στη Βαρσοβία. Σπούδασε από το 1964 μέχρι το 1968 στην Κρατική Ανώτερη Σχολή Κινηματογράφου του…

(Αντί)Κείμενα

Lee Miller- Από μούσα των σουρεαλιστών, πολεμική φωτογράφος

A.K. By A.K.8 Ιουνίου 20201 min read369 views

  H Miller γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1907 στο Poughkeepsie της Νέας Υόρκης.  Ο πατέρας της συχνά…

Σελιδοποίηση άρθρων

  • ← Previous
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • …
  • 8
  • Next →
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.

David Bowie – Heroes

https://speakloud.world/wp-content/uploads/2020/03/David-Bowie-Heroes-Official-Video.mp3

Quote of the week

“H χαζομάρα, ή τουλάχιστον αυτό που καταλαβαίνουν οι άνθρωποι μ’ αυτή τη λέξη, είναι το ίδιο πολύτιμη με τη θεϊκή ρητορική, αφού στη φύση ένα μικρό σπασμένο κλαδί έχει την ίδια ομορφιά με τ’ αστέρια, κι αυτοί που αποφαίνονται για το τι είναι ωραίο και τι άσχημο είναι οι άνθρωποι…”
Ζαν Αρπ, Γάλλος εικαστικός, ποιητής

Arti(fact)

Pic of the day (click to zoom)


Marcel Duchamp, Nude Descending a Staircase, No.2, 1912

Ο Henri-Robert-Marcel Duchamp ήταν Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας του οποίου το έργο συνδέεται με τον κυβισμό, το Νταντά και την εννοιολογική τέχνη. Το Nude Descending a Staircase θεωρείται ευρέως ως ένα μοντερνιστικό κλασικό έργο και έχει γίνει ένα από τα πιο διάσημα της εποχής του. Πριν από την πρώτη του παρουσίαση στο Salon des Indépendants του 1912 στο Παρίσι απορρίφθηκε από τους κυβιστές ως υπερβολικά φουτουριστικό. Στη συνέχεια εκτέθηκε με τους κυβιστές στο Exposició d'Art Cubista της Galeries Dalmau, στη Βαρκελώνη, 20 Απριλίου – 10 Μαΐου 1912.  Στη συνέχεια, ο πίνακας παρουσιάστηκε και γελοιοποιήθηκε στην Έκθεση Armory του 1913 στη Νέα Υόρκη.

Ενώ ο κυβισμός ξεκίνησε να απεικονίσει ένα αντικείμενο σαν να το βλέπαμε από διάφορες οπτικές γωνίες, ο Duchamp προσπάθησε να αναπαραστήσει το ίδιο το θέμα σε κίνηση.  Αυτό συνέβη εν μέρει επειδή κανείς δεν είχε σκεφτεί προηγουμένως ένα «γυμνό» να κάνει κάτι τόσο πεζό όσο να κατεβαίνει τις σκάλες. Ο Duchamp είδε την κίνηση να αγκαλιάζει όχι μόνο τη σωματική αλλά και τη συναισθηματική και κοινωνική αλλαγή, και έφτιαξε πολλά έργα με θέμα το «πέρασμα» από την παρθένα γυναίκα στη νύφη.

Philadelphia Museum of Art: The Louise and Walter Arensberg Collection, 1950

Γράψαμε τελευταία…

  • Intellectual World – Τρύπες Vs Maya Angelou
  • Gustave Courbet – o ρεαλιστής ζωγράφος, ο σοσιαλιστής άνθρωπος
  • Τι ξέρεις για τον κ. Murakami ;;;
  • H Jazz στον χρόνο…
  • Intellectual World: Jean-Paul Sartre Vs Duane Michals
  • Σέριφος – φωτογραφίζοντας τα καλοκαίρια
  • Aφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Αλέκου Φασιανού

Μεταστοιχεία

  • Σύνδεση
  • Ροή καταχωρίσεων
  • Ροή σχολίων
  • WordPress.org
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!