Ζωγραφίζει
κι η καταστροφή συντελείται
κι από την αρχή
πάλι αυτός
σχεδιάζει χρώματα
*Έγκλειστοι, Πρόδρομος Μάρκογλου, 1962, Απόσπασμα
Ζωγραφίζω χιλιάδες πουλιά σταυρωμένα πάνω στο φόντο της νύχτας
Ζωγραφίζω σκέψεις που πια δεν τολμώ να κάνω…
Σκέψεις που τρέχουνε πιο γρήγορα απ’ τη μέρα που έφυγε και δεν την προφτάνω
Κρυμμένες τόσο βαθιά κάτω από την ορφάνια του παιδιού που με χλευάζει…
*Σκέψεις γραμμένες με πινέλο, Γιώργος Αλισάνογλου, 2001, απόσπασμα
Σε ποιο καμβά να ψάξει ο ζωγράφος
τα όνειρα του, τα πραγματικά;
Σε ποιο λιμάνι να βρει ένα σκάφος
για μέρη άλλα, πιο αληθινά;
*Ο ζωγράφος, Ε. Μύρων
Και ζωγραφίζεις για σένα και για μένα
Και ζωγραφίζεις για όλους τους συντρόφους μου
Και ζωγραφίζεις για όλα που πέρασαν που περνούν
και που θα περάσουν.
*Ωδή στον Picasso, Οδυσσέας Ελύτης
Άπλωσε τώρα φωτεινά στον κόσμο
τα χρώματα της μυστικής πηγής
τον ένδον πίνακα
που άξιος κρίθηκες να ανακαλύψεις.
*Τόλης Νικηφόρου, Την κοκκινόμαυρη ανεμίζοντας της ουτοπίας, 1997, Απόσπασμα
Ζωγράφισε πρώτα ένα κλουβί
με μια πόρτα ανοιχτή
μετά ζωγράφισε κάτι χαριτωμένο
κάτι απλό
κάτι όμορφο
κάτι χρήσιμο για ένα πουλί
*Πως να ζωγραφίσεις ένα πουλί, Jaques Prevert
Μιρό, σου χρωστάω αυτά τα δύο ανόμοια-όμοια χρώματα
στην πάνω αριστερή γωνία του αόρατου κίτρινου (όχι κίτρινο,
μάλλον αχνά πορτοκαλί – όπως είναι το αόρατο πάντα)
και το φτωχό βαζάκι της μουστάρδας, που σηκώθηκε η μητέρα,
άρρωστη, με 40 πυρετό, όταν έλειπαν όλοι, κι έβαλε μέσα
δυό ερημικά λουλούδια, κι άξαφνα τα λουλούδια
πολλαπλασιάστηκαν.
*Οχτώ οχτάστιχα για τον Μιρό, Γιάννης Ρίτσος
Έχω δείξει τουλάχιστο
στον ήλιο μια σύμφωνη
με το πνεύμα του, αδέξια,
παιδική ζωγραφιά.
*Ζωγραφιά, Νικηφόρος Βρεττάκος
Ψυχή μου, όταν ζωγραφίσω το επόμενο πορτραίτο
Εύχομαι να είσαι εσύ αυτή που θα καταστρέψει τον καμβά
*Ο ζωγράφος, John Ashbery
Με τον λαιμό γερμένο προς τα μπρος τα δυο της στήθη
φουσκωμένα, τα λερωμένα χέρια της να απωθούν το άπειρο, το
κάρβουνο να σβήνει τις γραμμές μου τα μάτια της λαχτάρα δίχως
λύτρωση με τις κατάμαυρες κόρες διεσταλμένες και τα μικρά
ρουθούνια της ν’ απογυμνώνουν κάθε μου βάσανο τα δάχτυλά της
πάντα απασχολημένα με κάτι άλλο κι εγώ να θέλω απλά να γίνω η
πιο πολύχρωμη μουντζούρα της.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΤΙόΣ
Ζωγράφε γεννημένε στην γη μου
Με το ξένο πινέλο
Ζωγράφε που ακολουθείς το δρόμο
όλων των παλιών ζωγράφων
*Αγγελάκια Νέγροι, Andrés Eloy Blanco
Κάθομαι και κυττάζω έτσι πολλήν ώρα.
Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ’ την δούλεψή της.
*Ζωγραφισμένα, Κ. Καβάφης, 1915
Όταν τρέχω, συχνά περνά από το μυαλό μου η εικόνα πως τα πόδια μου
είναι πινέλα και ο δρόμος ένας τεράστιος καμβάς.
Τι ζωγραφιά, άραγε, θα σχημάτιζαν τα βήματά μου
*Πόδια Πινέλα, Κώστας Πατίνιος
Όταν ρωτήθηκε γιατί ζωγραφίζει, απάντησε:
«Για να ζήσω δύο-τρεις μέρες ακόμη
μετά τον θάνατό μου»
*Διακοπές στην πραγματικότητα, Χάρης Βλαβιανός
Ἕνας ζωγράφος, μες στο απόγευμα, σχεδίασε ἕνα τραῖνο.
Τὸ τελευταῖο βαγόνι ξέκοψε ἀπό τό χαρτί
και ξαναγύρισε μονάχο του στην ἀποθήκη.
Μέσα σ’ αὐτό ἀκριβῶς το βαγόνι καθόταν ὁ ζωγράφος.
*Ξεχασμένος Καλλιτέχνης, Γιάννης Ρίτσος
Αυτή σ’ ένα μπλοκ ιχνογραφίας ματώνει απογέματα κι εσύ
γκρινιάζεις που δεν έμειναν σελίδες κενές να χωρέσει
η σκιά σου
*Ασκήσεις Ιχνογραφίας, Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος
Ὕστερα κάθισε δίπλα στο τραπέζι, πῆρε το κάρβουνο
Κι ἄρχισε να τον ζωγραφίζει.
Ἀπό μικρό τόν ἤξερε.
Καί τότε τον ζωγράφιζε με κιμωλίες, μς νερομπογιές
Ἄλλοτε δίχως ροῦχα
Ἄλλοτε ντυμένο βασιλιά
Πρίγκιπα, πειρατή ἢ Δόν Κιχώτη.
*Αχιλλέας και Πάτροκλος, Αλέξανδρος Ίδαρης
Καμβά. Λευκέ μου καμβά
γίνε όμορφος
πάρε όλα τα χρώματα που σου δίνω
και ανάδειξέ τα σε κάτι φανταστικό
που εγώ μονάχος, δεν θα μπορούσε ποτέ να φτιάξω
Χρώματα, χρώματα
Δώστε μου τις αρμονικές σας αποχρώσεις
χαρίστε μου τη μαγεία σαςΠινέλο, σπάτουλες, χρώματα, καμβάδες
όλα εσείς είστε τα υλικά
που αδημονούν να με χρησιμοποιήσουν
να με κάνουν το μέσο το οποίο θα τα ενώσει
έτσι που στο τέλος να νομίζω
πως δημιούργησα εγώ.
*Η ψευδαίσθηση της δημιουργίας, Χρήστος Ζάχος, 2014
Χαμήλωσε
Από ψηλά δεν ζωγραφίζονται τα όνειρα
Δε διακρίνεται η αλήθεια
Χαμήλωσε.
*Αντώνης Κολυβάς
