Γιος ενός φημισμένου χρυσοχόου με καταγωγή από την Ουγγαρία που είχε εγκατασταθεί στην ακμάζουσα Νυρεμβέργη, ο Albrecht Dürer από μικρό παιδί είχε εκπληκτικό χάρισμα στο σχέδιο. Μαθήτευσε στο μεγαλύτερο εργαστήρι της πολιτείας όπου ζωγράφιζαν εικονίσματα για τις εκκλησίες και χάραζαν με τη μέθοδο της ξυλογραφίας εικόνες για βιβλία.

Όταν τελείωσε την μαθητεία του, άρχισε να περιοδεύει σε διάφορα εργαστήρια για να διευρύνει τους ορίζοντές του. Από το Κόλμαρ στη Βασιλεία της Ελβετίας και από κει στις Άλπεις και την Ιταλία. Όταν γύρισε πια στην Νυρεμβέργη,  για να παντρευτεί και να ανοίξει δικό του εργαστήρι, ο Dürer είχε αποκτήσει όλες τις τεχνικές γνώσεις που θα μπορούσε να διδαχτεί στο Νότο ένας καλλιτέχνης από το Βορρά.

 

Ένα από τα πρώτα σημαντικά έργα του ήταν μια σειρά ξυλογραφίες σε μεγάλο μέγεθος που αποτελούσαν εικονογράφηση της Αποκάλυψης του Ιωάννη και που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Τα τρομερά οράματα της Ημέρας της Κρίσεως, τα σημάδια και τα προμηνύματα δεν είχαν αποδοθεί πότε ως τότε με τόση ένταση και δύναμη. Είναι φανερό πως τη φαντασία του Dürer και το ενδιαφέρον του κοινού το φλόγιζε η γενική δυσαρέσκεια για τους θεσμούς της Εκκλησίας που είχε απλωθεί στη Γερμανία κατά το τέλος του Μεσαίωνα και οδήγησε τελικά στη Μεταρρύθμιση του Λουθήρου.

 

Αδάμ και Εύα, 1504, Χαλκογραφία

 

Το 1505 πραγματοποίησε ένα δεύτερο ταξίδι στην Ιταλία όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Επισκέφθηκε την Μπολόνια και την Φλωρεντία, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα στη Βενετία, μελετώντας το έργο του Ραφαήλ και του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Με βάση την αλληλογραφία του, γνωρίζουμε πως στην Ιταλία το έργο του γνώρισε μεγαλύτερη αναγνώριση. Στη Μπολόνια συνάντησε επίσης τον μοναχό και μαθηματικό Λούκα Πατσιόλι, γνωστό για το έργο του πάνω στις αναλογίες και την χρυσή τομή.

 

Σε ένα γράμμα από τη Βενετία ο Dürer έγραψε: “Πως τρέμω αποζητώντας τον ήλιο”, έλεγε “εδώ είμαι αφέντης, στον τόπο μου παράσιτο”.

 

Ο Ιππότης, Θάνατος και Διάβολος, 1513

Το καλοκαίρι του 1520 επισκέφθηκε την Ολλανδία, όπου δημιούργησε αρκετές προσωπογραφίες και σχέδια και τον υποδέχτηκαν σαν άρχοντα. Κατά την παραμονή του προσβλήθηκε από κάποια ασθένεια – κατά μία εκδοχή επρόκειτο για ελονοσία – που τον επηρέασε μέχρι το τέλος της ζωής του. Επέστρεψε στην Νυρεμβέργη τον Ιούλιο του 1521 και ξεκίνησε να εργάζεται πάνω σε θρησκευτικά θέματα. Στα τελευταία έργα του ανήκουν και οι Τέσσερις Απόστολοι (1526) που θα αποτελούσαν μέρος ενός τρίπτυχου, το οποίο όμως έμεινε ημιτελές.

Το 1525 εξέδωσε ένα βιβλίο με θέμα τη γεωμετρία και την προοπτική. Πέθανε τον Απρίλιο του 1528, σε ηλικία 57 ετών και ενταφιάστηκε στο Ναό του Αγίου Ιωάννου, στη Νυρεμβέργη. Μετά το θάνατό του εκδόθηκε το συνολικό έργο του γύρω από τις ανθρώπινες αναλογίες Τέσσερα Βιβλία Για Τις Ανθρώπινες Αναλογίες .