“Η ομορφιά της Τέχνης”

Κοίτα μονάχα, ίσως μπορείς και στα καθημερινότερα να βρεις μια αχτίδα από τέχνη

Σε έναν τοίχο γνωστό στο σοκάκι αυτό που συχνά προσπερνάς μα δε βλέπεις

Στο βιβλίο το παλιό από χρόνια μισό στη γωνία στο ράφι να μένει

Στην κρυφή μουσική που ακούς η βροχή με την τέντα στο μπαλκόνι να παίζει

Στην εικόνα μιας στιγμής που η μνήμη συγκρατεί σαν ασπρόμαυρη ρεκλάμα από ταινία

Σε ένα σούρουπο γλυκό που σου θύμιζε χορό, ένα βαλς ή ένα μπλουζ ή ένα μπάλο

Σε έναν κίτρινο ουρανό από τον ήλιο τον καυτό που το νόμιζες χωράφι με τα στάχυα

Κι αν σε κάτι από όλα αυτά βρεις την έμπνευση, δειλά μην το πεις, να φωνάξεις

Να το πεις δυνατά! Να ακουστεί πιο μακριά…

Την ομορφιά της τέχνης να μοιράζεσαι…