Η περίοδος η οποία διανύουμε θεωρείται ξεκάθαρα η εποχή της εικόνας. Όσο η τεχνολογία εξελίσσεται, τόσο προοδεύουν παράλληλα και τα μέσα που χρησιμοποιούνται στην παγκόσμια κινηματογραφία. Και ενώ το μάτι του θεατή συνηθίζει τα μεγαλειώδη οπτικά εφέ, υπάρχουν κάποια διαμάντια του 20ου αιώνα που ξεχωρίζουν. Υπάρχουν λοιπόν 5 ταινίες που είτε είναι κάποιος λάτρης είτε όχι της ασπρόμαυρης εικόνας, πρέπει οπωσδήποτε να δει.
5. Πολίτης Κέιν (1941)
Μετά το θάνατο ενός μεγαλοεκδότη, του Τσάρλς Φόστερ Κέιν (Orson Welles), ένας δημοσιογράφος ερεύνα όλη του τη ζωή για να μπορέσει να λύσει το μυστήριο γύρω από την τελευταία λέξη που ξεστόμισε. Τι σημαίνει αλήθεια «ροουζμπαντ»; 5 άνθρωποι της ζωής του Κέιν προσπαθούν να απαντήσουν.
Η ταινία έχει γράψει την ιστορία της με χρυσά γράμματα, καθώς οι περισσότεροι κριτικοί κινηματογράφου την έχουν διαλέξει ως την καλύτερη ταινία όλων των εποχών. Δεν υπάρχει λίστα ταινιών που να μην φιγουράρει και αυτό γιατί παρότι είναι η πρώτη ταινία του Orson Welles, ο ίδιος καταφέρνει να πρωτοπορεί στο μοτίβο αφήγησης και στα τεχνικά μέσα για την εποχή.
Extra λόγος: Την έχουν δει όλοι. Πρέπει να την δει όποιος την αγνοεί για να χει άποψη!
4. Ο άνθρωπος ελέφαντας (1980)
Πώς θα ήταν η ζωή μας αν λόγω μιας σπάνιας ασθένειας που παραμορφώνει το πρόσωπο και τα άκρα μας, αποτελούσαμε θέαμα σε τσίρκο; Ο John Merrick (John Hurt) έζησε μια ζωή που δεν επέλεξε ο ίδιος, προσπαθώντας να πείσει ότι είναι άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι, μέχρι που εμφανίζεται στη ζωή του ο φύλακας άγγελος του, ο γιατρός Frederick Treves (Anthony Hopkins) δίνοντας του την ευκαιρία να ζήσει απλές εμπειρίες που για κείνον ήταν άγνωστες.
«Ο άνθρωπος ελέφαντας» είναι ένα ιστορικό δράμα, βασισμένο στην αληθινή ιστορία του Joseph Merrick. Σοκάρει, τρομάζει, συγκινεί, θέτει διλήμματα, μέσα από την ασπρόμαυρη εικόνα που ενισχύει την αγριάδα του έργου. Ο απολογισμός είναι 8 υποψηφιότητες για Όσκαρ και πληθώρα άλλων βραβείων για το αριστούργημα του David Lynch.
Extra λόγος: το σπαρακτικό “I am not an animal. I am a human being” που βροντοφώναξε ο John Hurt στο μαινόμενο πλήθος που τον καταδίωκε.
3. Ψυχώ (1960)
Θρυλική πλέον χαρακτηρίζεται η ταινία «Ψυχώ» του Alfred Hitchcock, που χάρισε στο κοινό έναν από τους πιο καλογραμμένους ρόλους στην παγκόσμια ιστορία, τον Norman Bates (Anthony Perkins). Ο Norman είναι ένας μυστηριώδης τύπος που κατοικεί σε ένα μεγάλο σπίτι δίπλα από ένα μοτέλ το οποίο και διευθύνει. Μια βροχερή νύχτα η Marion Crane (Janet Leigh), αφού έχει πρώτα κλέψει το αφεντικό της, επισκέπτεται το μοτέλ στην προσπάθεια της να ξεφύγει.
Αδιαμφισβήτητα είναι μία από τις πιο ανατριχιαστικές ταινίες τρόμου, αποτελούμενη από σκηνές γεμάτες σασπένς, με μουσική υπόκρουση που θα μπορούσε να «ντύνει» τους εφιάλτες μας. Αποτέλεσε σχολή για το είδος της για αυτό και κατέχει την 18η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Extra λόγος: η πιο γνωστή τσιρίδα όλων των εποχών με διαφορά, στην σκηνή του μπάνιου.
2. Οι 12 ένορκοι (1957)
12 λευκοί Αμερικάνοι πολίτες, που απαρτίζουν το σώμα των ενόρκων, καλούνται να αποφασίσουν την τύχη ενός αλλοδαπού εφήβου που κατηγορείται για το φόνο του πατέρα του. 12 εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες φτάνουν στα όρια τους μέχρι να καταλήξουν ομόφωνα στην αθωωτική ή καταδικαστική τους απόφαση.
Ένα κλειστοφοβικό δικαστικό δράμα, δια χειρός Sidney Lumet, φέρνει την αγωνία στο κόκκινο. Το δυνατό σενάριο του Reginald Rose σε συνδυασμό με την δυνατή ερμηνεία του Henry Fonda είναι αρκετά για την δημιουργία της καλύτερης ασπρόμαυρης ταινίας σύμφωνα με την διαδικτυακή βάση δεδομένων ταινιών (ΙMDb).
Extra λόγος: η ταινία χρησιμοποιείται διδακτικά σε οικονομικές και νομικές σχολές για την τέχνη της επιχειρηματολογίας.
1. Καζαμπλάνκα (1942)
Η κατεχόμενη Καζαμπλάνκα του Β’ παγκοσμίου πολέμου είναι η ιστορία αυτών που θέλησαν απεγνωσμένα να ξεφύγουν από το ναζιστικό καθεστώς, είναι το πέρασμα για την Αμερική. Ο Ρικ (Humphrey Bogart), που διευθύνει ένα από τα πιο φημισμένα κέντρα διασκέδασης της πόλης, συναντά μετά από πολύ καιρό την πρώην σύντροφο του Ίσλα (Ingrid Bergman). Ο Ρικ είναι ο μόνος που μπορεί να βοηθήσει την Ίσλα και τον τωρινό σύντροφό της, αρχηγό της αντίστασης Βίκτωρ Λάζλο (Paul Henreid) να διαφύγουν στην Αμερική.
Η «διαχρονική» Καζαμπλάνκα αποτελεί ένα από τα πιο συγκινητικά ρομάντζα του παγκόσμιου κινηματογράφου, σε σκηνοθεσία Michael Curtiz. Μέσα σε μία νουάρ ατμόσφαιρα η ταινία λόγω της μουσικής, των ερμηνειών και των στιχομυθιών της, έγινε αγαπητή στο ευρύ κοινό, κερδίζοντας παράλληλα 8 υποψηφιότητες για Όσκαρ.
Extra λόγος: “We’ll always have Paris”, λέει ο Ρικ στην Ίσλα και ορδές γυναικών κλάψανε γοερά.
