Η πλάνη
Τη γνώρισε σ’ ένα μπαρ και στο ξενοδοχείο τής έβγαλε βίαια την προκλητική μπλούζα, τη στενή φούστα, τις ψηλοτάκουνες γόβες, τις μεταξωτές κάλτσες, τις ζαρτιέρες, τα βραχιόλια και τα κολιέ, τον κορσέ, το μακιγιάζ και μόλις της έβγαλε τα μαύρα γυαλιά, έμεινε ολομόναχος.
Marcial Fernández, Μεξικό 2001
Μια ολόκληρη ζωή
Τον είδε να περνά σ’ ένα βαγόνι του μετρό και κατάλαβε ότι ήταν ο άντρας της ζωής της. Φαντάστηκε να μιλάει, να δειπνεί, να πηγαίνει σινεμά, να πλαγιάζει, να ζει μαζί του. Έπαψε να την ενδιαφέρει.
Beatriz Perez-Moreno, Ισπανία 2001
Κατά τα φαινόμενα
Ήταν ένας άντρας τόσο αδύνατος που συχνά τον έπαιρνε ο αέρας. Έτσι, προς αποφυγή τέτοιων συμφορών, είχε γεμίσει τις τσέπες του με πέτρες. Η τύχη, όμως, δεν ήταν με το μέρος του. Όλα συνέβησαν μια από εκείνες τις νύχτες που ο δυνατός άνεμος δεν κατάφερε να τον παρασύρει. Ο καημένος τρελός από τη χαρά, γιόρταζε την καλοτυχία του με τους ναυτικούς στις ταβέρνες του λιμανιού. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο ευτυχισμένος. Το ξημέρωμα, περπατούσε εντελώς μεθυσμένος σαν εύθραυστος άγγελος στην προκυμαία. Λένε ότι γλίστρησε και έπεσε στην θάλασσα ενώ τραγουδούσε. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η εκδοχή των γεγονότων ποτέ δεν ακούστηκε. Η επίσημη ήταν εκείνη της αυτοκτονίας, γεμάτες καθώς ήταν με βαριές πέτρες οι τσέπες του.
Julia Otxoa, Ισπανία, 2006
Παραμύθι από άμμο
Μια μέρα η πόλη εξαφανίστηκε. Με το πρόσωπο στραμμένο στην έρημο και τα πόδια βυθισμένα στην άμμο, όλοι κατάλαβαν πως για τριάντα ολόκληρα χρόνια ζούσαν σε έναν αντικατοπτρισμό.
Jairo Anibal Niño, Κολομβία 1979
Ένα όνειρο
Σε κάποιο έρημο μέρος του Ιράν υπάρχει ένας όχι και τόσο ψηλός πέτρινος πύργος, χωρίς πόρτα και παράθυρα. Στο μοναδικό δωμάτιο ( που έχει χωμάτινο πάτωμα και σχήμα κυκλικό) υπάρχει ένα ξύλινο τραπέζι και ένας πάγκος. Σε αυτό το κυκλικό κελί, ένας άντρας, που μου μοιάζει γράφει με χαρακτήρες, που δεν καταλαβαίνω, ένα μακροσκελές ποίημα για κάποιον άντρα που σε κάποιο άλλο κυκλικό κελί γράφει ένα ποίημα για κάποιον άντρα που σε κάποιο άλλο κυκλικό κελί… Η διαδικασία δεν έχει τέλος και κανένας δεν θα μπορέσει να διαβάσει αυτό που γράφουν οι φυλακισμένοι.
Jorge Luis Borges, Αργεντινή 1981
Αφοσίωση
Στα έξι του έχτισε ένα κάστρο στην άμμο και σήμερα, πολλά χρόνια μετά, μπορεί να δει κανείς εκεί έναν άντρα που με τα χέρια γερασμένα υπερασπίζεται εκείνη την κατασκευή από τη μανία της θάλασσας.
Jorge Timossi, Κούβα 1997
Γυναικεία απελευθέρωση. Αγάπη για τα ιδανικά
Κραυγάζοντας “εγώ δεν είμαι υπηρέτρια κανενός” η Χουανίτα εγκατέλειψε την συζυγική κλίνη. Επέστρεψε γρήγορα· είχε ξεχάσει να στρώσει το κρεβάτι.
Rosa Beltrán, Μεξικό 2008
A mail in the life
Εδώ και μερικούς μήνες στέλνω ηλεκτρονικά μηνύματα στη γυναίκα μου, κάνοντας τη να πιστεύει πως είμαι άλλος. Στην αρχή το πήρε στην πλάκα, αλλά σιγά σιγά άρχισε να τσιμπάει, να έχει φαντασιώσεις με τα μηνύματά μου, να μοιράζεται με το άλλο μου εγώ τις πιο ανομολόγητες επιθυμίες της. Τις έστησα παγίδες για να δω αν υποψιάζεται κάτι, αλλά τίποτα. Το ΄χει χάψει τελείως. Δεν αρνούμαι ότι δείχνει πιο ευτυχισμένη, μέχρι που έκανα και τον δύσκολο όταν μου ζήτησε να την σοδομίσω, ακριβώς όπως της το είχα προτείνει υπό την κρυφή μου ταυτότητα. Αλλά ως εδώ ήταν· θα της δείξω εγώ. Θα αυτοκτονήσω για να μας χάσει και τους δύο.
Fernando Iwasaki, Περού 2004
Μυστήρια του χρόνου
Όταν ο ταξιδιώτης κοίταξε προς τα πίσω και είδε ότι το μονοπάτι ήταν ανέπαφο, συνειδητοποίησε ότι τα ίχνη του δεν τον ακολουθούσαν αλλά προπορεύονταν.
Alejandro Jodorowsky, Χιλή 2003
Έρωτας 77
Κι αφού κάνουν ό,τι κάνουν, σηκώνονται, πλένονται, πουδράρονται, αρωματίζονται, χτενίζονται, ντύνονται και έτσι σταδιακά, γίνονται ξανά αυτό που δεν είναι.
Julio Cortazar, Αργεντινή 1979
Πηγή: Mini71cuentos Ανθολογία Ισπανόφωνου Μικροδιηγήματος, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Εκδόσεις Σιδέρη
